Αποστολέας Θέμα: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις  (Αναγνώστηκε 7789 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #165 στις: Οκτώβριος 22, 2018, 12:00:51 μμ »
!!!!!!!!!!!!
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #166 στις: Οκτώβριος 24, 2018, 01:53:43 μμ »
Αν παραιτηθούμε από την επιδίωξη της Ευτοπίας, αντιμετωπίζοντάς την επιπόλαια σαν ένα άλλο είδος ουτοπίας, μεταμορφωνόμαστε αυτόματα σε θύματα των ευτελών τεχνολογικο-καταναλωτικών ουτοπιών που προσφέρει απλόχερα η παγκόσμια ιδεολογική αγορά. Τα αυθεντικά ανθρωπιστικά ιδεώδη αντικαθίστανται, τότε, από την ψηφιακή ουτοπία του διαπλανητικού δικτυακού ατομισμού, που υποκαθιστά την άμεση κοινωνική επαφή. Η κατανάλωση εγείρεται σε μια ελλάσων θρησκεία, η πίστη στη διηνεκή ανάσταση των πραγμάτων, όπου το σούπερ μάρκετ είναι η Εκκλησία και η διαφήμιση το Ευαγγέλιο. Η αποφυγή της υπευθυνότητας και το κυνήγι της άμεσης και εύκολης ικανοποίησης μετατρέπονται σε βασικούς άξονες της σύγχρονης καπιταλιστικής "κουλτούρας".
Ioannis Avgoustatos
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #167 στις: Οκτώβριος 25, 2018, 07:35:22 πμ »
Γιῶργος Σεφέρης - Οἱ Γάτες τ᾿ Ἅι-Νικόλα.


Τὸν δ᾿ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνωδεῖ θρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθεν θυμός,
οὐ τὸ πᾶν ἔχων ἐλπίδος φίλον θράσος. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. 990 ἔπ.

«Φαίνεται ὁ Κάβο-Γάτα...», μοῦ εἶπε ὁ καπετάνιος
δείχνοντας ἕνα χαμηλὸ γιαλὸ μέσα στὸ πούσι
τ᾿ ἄδειο ἀκρογιάλι ἀνήμερα Χριστούγεννα,
«... καὶ κατὰ τὸν Πουνέντε ἀλάργα τὸ κύμα γέννησε τὴν Ἀφροδίτη
λένε τὸν τόπο Πέτρα τοῦ Ρωμιοῦ.
Τρία καρτίνια ἀριστερά!»
Εἶχε τὰ μάτια τῆς Σαλώμης ἡ γάτα ποὺ ἔχασα τὸν ἄλλο χρόνο
κι ὁ Ραμαζὰν πῶς κοίταζε κατάματα τὸ θάνατο,
μέρες ὁλόκληρες μέσα στὸ χιόνι τῆς Ἀνατολῆς
στὸν παγωμένον ἥλιο
κατάματα μέρες ὁλόκληρες ὁ μικρὸς ἐφέστιος θεός.
Μὴ σταθεῖς ταξιδιώτη.
«Τρία καρτίνια ἀριστερά» μουρμούρισε ὁ τιμονιέρης.
...ἴσως ὁ φίλος μου νὰ κοντοστέκουνταν,
ξέμπαρκος τώρα
κλειστὸς σ᾿ ἕνα μικρὸ σπίτι μὲ εἰκόνες
γυρεύοντας παράθυρα πίσω ἀπ᾿ τὰ κάδρα.
Χτύπησε ἡ καμπάνα τοῦ καραβιοῦ
σὰν τὴ μονέδα πολιτείας ποὺ χάθηκε
κι ἦρθε νὰ ζωντανέψει πέφτοντας
ἀλλοτινὲς ἐλεημοσύνες.
«Παράξενο», ξανάειπε ὁ καπετάνιος.
«Τούτη ἡ καμπάνα-μέρα ποὺ εἶναι-
μοῦ θύμισε τὴν ἄλλη ἐκείνη, τὴ μοναστηρίσια.
Διηγότανε τὴν ἱστορία ἕνας καλόγερος
ἕνας μισότρελος, ἕνας ὀνειροπόλος.
«Τὸν καιρὸ τῆς μεγάλης στέγνιας,
- σαράντα χρόνια ἀναβροχιὰ -
ρημάχτηκε ὅλο τὸ νησὶ
πέθαινε ὁ κόσμος καὶ γεννιοῦνταν φίδια.
Μιλιούνια φίδια τοῦτο τ᾿ ἀκρωτήρι,
χοντρὰ σὰν τὸ ποδάρι ἄνθρωπου
καὶ φαρμακερά.
Τὸ μοναστήρι τ᾿ Ἅι-Νικόλα τὸ εἶχαν τότε
Ἁγιοβασιλεῖτες καλογέροι
κι οὔτε μποροῦσαν νὰ δουλέψουν τὰ χωράφια
κι οὔτε νὰ βγάλουν τὰ κοπάδια στὴ βοσκὴ
τοὺς ἔσωσαν οἱ γάτες ποὺ ἀναθρέφαν.
Τὴν κάθε αὐγὴ χτυποῦσε μία καμπάνα
καὶ ξεκινοῦσαν τσοῦρμο γιὰ τὴ μάχη.
Ὅλη μέρα χτυπιοῦνταν ὡς τὴν ὥρα
ποῦ σήμαιναν τὸ βραδινὸ ταγίνι.
Ἀπόδειπνα πάλι ἡ καμπάνα
καὶ βγαῖναν γιὰ τὸν πόλεμο τῆς νύχτας.
Ἤτανε θαῦμα νὰ τὶς βλέπεις, λένε,
ἄλλη κουτσή, κι ἄλλη στραβή, τὴν ἄλλη
χωρὶς μύτη, χωρὶς αὐτί, προβιὰ κουρέλι.
Ἔτσι μὲ τέσσερεις καμπάνες τὴν ἡμέρα
πέρασαν μῆνες, χρόνια, καιροὶ κι ἄλλοι καιροί.
Ἄγρια πεισματικὲς καὶ πάντα λαβωμένες
ξολόθρεψαν τὰ φίδια μὰ στὸ τέλος
χαθήκανε, δὲν ἄντεξαν τόσο φαρμάκι.
Ὡσὰν καράβι καταποντισμένο
τίποτε δὲν ἀφῆσαν στὸν ἀφρὸ
μήτε νιαούρισμα, μήτε καμπάνα.
Γραμμή!
Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
Αἰῶνες φαρμάκι γενιὲς φαρμάκι».
«Γραμμή!
Τί νὰ σοῦ κάνουν οἱ ταλαίπωρες
παλεύοντας καὶ πίνοντας μέρα καὶ νύχτα
τὸ αἷμα τὸ φαρμακερὸ τῶν ἑρπετῶν.
Αἰῶνες φαρμάκι, γενιὲς φαρμάκι».
«Γραμμή!» ἀντιλάλησε ἀδιάφορος ὁ τιμονιέρης.

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 1969
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #168 στις: Οκτώβριος 30, 2018, 07:34:09 μμ »
 t2045.gif
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #169 στις: Νοέμβριος 02, 2018, 07:10:27 μμ »
Στον έρωτα δεν δείχνουμε τον πραγματικό εαυτό μας , αλλά αυτόν που μας υπαγορεύει η Φύση μας , προκειμένου να είμαστε σε αρμονία με το άλλο φύλο. Όταν τελειώσει ο έρωτας, ο καθένας δείχνει τις αδυναμίες του, τον πραγματικό εαυτό του και τις δυσκολίες που έχει να συμβιβαστεί με τον χαρακτήρα του άλλου.
Τάδε έφη ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ.

Φωτογραφία: X. NIOYTON
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #170 στις: Νοέμβριος 03, 2018, 12:11:42 πμ »
 t2045.gif
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #171 στις: Νοέμβριος 05, 2018, 07:38:42 μμ »
DARIO FO: Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω

"Σ' έναν καπιταλιστή δεν πρέπει ποτέ να λες:
«αχ, σας παρακαλώ, θα μπορούσατε λιγάκι
να μου κάνετε λίγο χώρο ν' αναπνεύσω κι εγώ;
θα μπορούσατε να είστε λίγο πιο καλός,
με λίγη περισσότερη κατανόηση;
Ας συμφωνήσουμε...»

ΟΧΙ! Ο μόνος τρόπος για να μιλήσεις μαζί τους
είναι να τους στριμώξεις στον καμπινέ,
να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη λεκάνη
και να τραβήξεις το καζανάκι.
Μόνο έτσι θα μπορέσουμε
να φτιάξουμε έναν κ α λ ύ τ ε ρ ο Κόσμο,
ίσως με λιγότερο φανταχτερές βιτρίνες,
ίσως με λιγότερες λεωφόρους,
αλλά με λιγότερες λιμουζίνες, με λιγότερους απατεώνες.
Τους πραγματικούς απατεώνες, αυτούς τους μισάνθρωπους
με τις χοντρές κοιλιές. Κι έτσι θα είχαμε δ ι κ α ι ο σ ύ ν η.

Έτσι, εμείς που βγάζουμε πάντα το φίδι απ' την τρύπα
για τους άλλους, θα μπορούμε επιτέλους
να σκεφτούμε και τον εαυτό μας.
Να κτίζουμε σπίτια που να ανήκουν σε μας...
Να ζούμε μια ζωή που θά 'ναι ολότελα δική μας.
Να ζούμε σαν ολοκληρωμένοι άνθρωποι τέλος πάντων.
Να ζούμε σ'έναν κόσμο όπου η επιθυμία σου να γελάσεις,
ξεσπάει από μέσα σου σα γιορτή,
η επιθυμία να παίξεις και να γιορτάσεις...
κι επιτέλους να κάνεις μια δουλειά που να σ' ευχαριστεί...
σαν κανονικοί ά ν θ ρ ω π ο ι κι όχι σαν ζώα
που ζουν και υπάρχουν χωρίς χαρά και φαντασία.

Ένας κόσμος όπου μπορεί κανείς να δει ξ α ν ά
ότι υπάρχει ακόμη ένας ουρανός...
τα λουλούδια που ανθίζουν... ότι ακόμα υπάρχει άνοιξη...
και τα κορίτσια που γελούν και τραγουδούν.
Και όταν μια μέρα πεθάνεις, δε θα πεθάνεις σα γέρος,
πεταμένος σα στιμένη λεμονόκουπα,
αλλά σαν ά ν θ ρ ω π ο ς που έζησε ελεύθερος
κι ευχαριστημένος μαζί με τους άλλους ανθρώπους..."
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
No guts, no glory.

Συνδεδεμένος ΜΟΥΝΑΚΙΑΣ

  • Γαμάω & Δέρνω
  • ******
  • Μηνύματα: 2245
  • Φύλο: Άντρας
  • No guts, no glory.
Απ: Φιλοσοφικά γνωμικά-παροιμίες-φράσεις
« Απάντηση #173 στις: Νοέμβριος 09, 2018, 01:34:16 πμ »
Ο ήλιος - Εντουάρντο Γκαλεάνο.
Σε κάποιο μέρος της Πενσυλβανίας η Άννα Μέρακ δουλεύει σαν βοηθός ήλιου.
Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, πάντα είχε αυτή την αρμοδιότητα. Κάθε πρωί η Άννα σηκώνει τα χέρια της και δίνει ένα σπρώξιμο στον ήλιο ώστε να εμφανιστεί στον ουρανό. Και κάθε βράδυ κατεβάζει τα χέρια της ώστε να δύσει στον ορίζοντα.
Ήταν πολύ μικρή από όταν επιλήφθηκε των καθηκόντων της και δεν απέτυχε ποτέ.
Εδώ και μισό αιώνα, η διάγνωση την κατατάσσει στους τρελούς. Από τότε, η Άννα, έχει περάσει από πολλά άσυλα, την έχουν αναλάβει πολλοί ψυχίατροι κι έχει καταπιεί τεράστιες ποσότητες χαπιών.
Ποτέ δεν κατάφεραν να την θεραπεύσουν.
Είναι ακόμα ευτυχισμένη.
No guts, no glory.