Εικόνα

«
 
»
Queen Athina(TS) Rania(TS) Rianaki(TS)
Rania(TS)

Πληροφορίες Καταχωρητή

Πληροφορίες Στοιχείου

Vrikolakas

  • Administrator
  • Σύνολο Στοιχείων: 493
  • Σύνολο Σχολίων: 2
Θεάσεις3670
Αξιολόγηση 5 (1 αξιολόγηση) (Σταθμισμένος μέσος όρος: 3.96)
Κριτικές3

Exif Metadata

Δεν βρέθηκαν δεδομένα Exif
Κριτικές Κατάταξη σχολίων ανα ημερομηνία - Αυξουσα Φθίνουσα

Guino

  • Τιμημένος
  • Σύνολο Στοιχείων: 0
  • Σύνολο Σχολίων: 212
Σχόλιο #1 - Καταχωρήθηκε Ιανουάριος 14, 2018, 11:36:22 μμ
Με τη Ράνια απ τα ουράνια ΙΙ

Ξανά, λοιπόν, με τη Ράνια.
Ανεβαίνω στο διαμέρισμά της ύστερα από ένα τρίλεπτο στήσιμο στην εξώπορτα της πολυκατοικίας - περιμένοντας να πατήσει το κουμπί για να σπρώξω.
Με υποδέχεται όμορφη και κομψή - όπως την πρώτη φορά.
Καθισμένοι στον καναπέ του σαλονιού ξεκινάμε τη συζήτηση για το πως περάσαμε τις γιορτές (όταν τη ρωτάω πώς ήταν στην Κύπρο, που έλειπε για έναν μήνα, μου απαντάει: "Οπως πάντα. Δεν άλλαξε κάτι"), συνεχίζοντας σχετικά με τα μαλλιά της (τα κούρεψε -μέχρι τους ώμους- και σκέφτεται να πετάξει κάποιες ξανθές ανταύγειες, ενώ στην ερώτησή μου εάν έχει τρέσες -μιας και την προηγούμενη φορά αλλά και τώρα, ψηλάφισα κάτι γρουμπουλάκια στο πίσω μέρος του κρανίου της- απαντάει αρνητικά).
"Να σου δώσω και το δωράκι σου (70 ευρώ)", λέω καθώς γυρίζω απ το χολ, όπου πήγα για να κρεμάσω το παλτό μου.
"Πρόσεξε", με προειδοποιεί, "είσαι ο πρώτος πελάτης του έτους - στην Αθήνα. Αν μου πάει στραβά, χαχαχα, εσένα θα κατηγορώ..."
Τη μαλώνω, μισοαστεία-μισοσοβαρά, να μην είναι προληπτική, τονίζοντάς της, επιπλέον, πως τέτοιου είδους δηλώσεις μπορεί ν αγχώσουν τον άλλον.
"Α, εγώ το λέω", επιμένει χαμογελώντας.
Οταν, προσπαθώντας να βρω θέμα για συζήτηση, την ξαναρωτάω για την Κύπρο, ψιλοπαρεξηγιέται: "Σου απάντησα ήδη. Ηταν καλά". Κι όταν, λίγο αργότερα, πάλι στην προσπάθειά μου να βρω θέμα συζήτησης, της εκφράζω τον θαυμασμό μου για την ικανότητα των τρανς να έχουν γρήγορη και σκληρή στύση και την απορία μου πώς το πετυχαίνουν, αυτό, με τους διάφορους πελάτες, μου λέει αυστηρά: "Την κάναμε και την προηγούμενη φορά αυτή τη συζήτηση... Και να ξέρεις πως είμαι από τους ανθρώπους που βαριέμαι να συζητάω τα ίδια και τα ίδια πράγματα. Είναι το μοναδικό πράγμα στη ζωή μου που μπορεί σε δευτερόλεπτα να μου αλλάξει την ψυχολογία".
Βέβαια εδώ θα μπορούσα κι εγώ να παρατηρήσω πως ενώ θυμόταν το παραπάνω, "δεν θυμόταν" πως την προηγούμενη φορά την είχα ενημερώσει ότι μ ενοχλεί ο καπνός του τσιγάρου, με αποτέλεσμα να σβήνει ήδη το πρώτο και ν ανάβει το δεύτερο (3-4 τσιγάρα κάπνισε τη μισή αυτή ώρα που συζητούσαμε στο σαλόνι της, μέχρι να περάσουμε στην κρεβατοκάμαρά της, κι άλλο ένα μετά τη συνεύρεση, όταν τα ξαναείπαμε γι άλλο ένα τέταρτο εκεί)...
Μου φαίνεται πως ότι τη συμφέρει θυμάται η Ράνια...
Στη συνέχεια νιώθει την ανάγκη να δικαιολογηθεί για το γεγονός πως ακύρωσε το ραντεβού που είχαμε την προηγούμενη μέρα, με μένα να τη διαβεβαιώνω πως δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα, απ τη μεριά μου, αφού με ειδοποίησε εγκαίρως. Της λέω, όμως, πως μ ενόχλησε που με είχε να περιμένω στην εξώπορτα τόση ώρα, προσθέτοντας πως εάν το έκανα εγώ αυτό σε μία πόρνη, που θα δεχόμουν στον χώρο μου ή σε ξενοδοχείο, το πιο πιθανό θα ήταν να "μου την έλεγε"-και μάλιστα χοντρά-, με κείνη να μη σχολιάζει κάτι...
Ακολουθεί χαλαρή συζήτηση για τους 7 καφέδες που είχε πιει μέχρι εκείνη την ώρα, για τις υποχρεώσεις που έχει να τακτοποιήσει, για το χριστουγεννιάτικο δένδρο που έχει να ξεστολίσει, για τη γειτονιά της, που της αρέσει - όπως και γενικότερα η διαμονή στο κέντρο.
"So, πάμε προς τα μέσα?", μου προτείνει ύστερα από ένα -άλλο ένα- μικρό διάστημα σιωπής.
"Πάμε"

Στην κρεβατοκάμαρα ξαπλώνει ανάσκελα -χωρίς να βγάλει τα σέξι εσώρουχα, τις ψηλές γυναικείες κάλτσες, τις ψηλοτάκουνες γόβες- και περιμένει να γδυθώ.
"Θυμάμαι που την άλλη φορά μου 'χες πει πως γδύνομαι μηχανικά, χαχαχα", σχολιάζω, με τη Ράνια να χαμογελάει και συνεχίζω μετά από λίγο - αφού εκείνη δεν λέει κάτι: "Αχ, βρε συ Ράνια, δεν είμαι έμπειρος εραστής, τί να κάνω..."
Ξαπλώνοντας δίπλα της αρχίζω να της χαιδεύω το πλακέ στήθος, την επίπεδη, σκληρή κοιλιά, το μισοκαβλωμένο παπάρι που προεξέχει απ το κιλοτάκι και στη συνέχεια -σκύβοντας- γλύφω -με την άκρη της γλώσσας μου- τις θηλές της -με κείνη ν αφήνει χαμηλής έντασης βογγητά ερωτικού πόθου καθώς μου χαιδεύει το κεφάλι, τον αυχένα, το μπράτσο-, την απαλογλωσσοφιλάω γι αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι που τραβιέται, σπρώχνοντάς με απαλά, για να με παρατηρήσει χαμογελώντας: "Μην το κάνεις αυτό (να μου ρουφάς τη γλώσσα) γιατί πονάει". Μετά την παρατήρηση -κι αφού βγάζει γόβες και στρινγκάκι- με αφήνει να συνεχίσω, με μένα να κατεβαίνω προς τον αφαλό, τον οποίο επίσης γλύφω, για να καταλήξω στον εξογκωμένο, πια, ανδρισμό της...
Ράνια: Επ, επ, επ!! Αυτό θα το γλύψεις με καπότα...
Γλωσσοφιλιόμαστε για λίγο ακόμα μέχρι που ξαπλώνω ανάσκελα, δίπλα της, τρίβοντας το πουλάκι μου. Είναι το σήμα πως πρέπει να γίνεται, σιγά σιγά, κι εκείνη ενεργητική. Το κάνει γυρίζοντας στο πλευρό της κι απλώνοντας το χέρι χαμηλά στην κοιλιά μου -για ν αναλάβει το τρίψιμο που πουλιού μου-, κυττώντας με κυριαρχικά.
Οταν στρέφεται προς το κομοδίνο για να πάρει την καπότα, εγώ, βρίσκοντας ευκαιρία, της φιλάω-γλύφω για λίγο τα κωλομέρια και τη στρογγυλή, λεία, μικρή κωλοτρυπίδα...
"Ελα να την πάρεις στο στοματάκι σου...", με καλεί -πάντα ξαπλωμένη ανάσκελα- με το που ξετυλίγει το λεπτό ελαστικό κατά μήκος της δεκαεξάποντης-δεκαεπτάποντης ψωλής της κι εγώ υπακούω σκύβοντας...
Πεσμένος στα 4 -ανάμεσα στα σκέλια της- αρχίζω τις βαθιές -μέχρι τη σχεδόν άδεια, γλομπέ αρχιδοσακούλα της- καταπόσεις και τους εξωτερικούς -καθ όλο το μήκος- γλωττισμούς, με κείνη ν αφήνει χαμηλής έντασης φιλήδονα βογγητά και να με παροτρύνει: "Αχ, έτσι αγόρι μου, παρ' την όλη στο στόμα σου... Αχ... αχ... αχ... Μπράβο αγόρι μου, έτσι μπράβο... Παρ' το όλο μέσα... Παρ' το όλο μέσα να μου το καβλώσεις καλά για να στο χώσω στον κώλο"
"Ελα να στο χώσω στο κωλαράκι σου...", την ακούω να επαναλαμβάνει, λίγο αργότερα, πιάνοντας το λιπαντικό.
Ο πούτσος της έχει το σχήμα και το πάχος μιας μεσαίας -προς μεγάλη- μπανάνας...
Γυρίζω στα 4 και κείνη σηκώνεται για να κάτσει στις γάμπες της -πίσω μου- με τη μύτη του ογκωμένου καβλιού της να δείχνει στο ταβάνι...
Αφού το αλείφει με κρέμα, αλείφει και την κωλοτρυπίδα μου ("σκύψε μωράκι μου"), με μένα να περιμένω τρίβοντας το πουλάκι μου και σιγοβογγώντας...
Για να μου το χώσει σηκώνεται όρθια, πάνω στο κρεβάτι, το πιάνει με το ένα χέρι, στηρίζεται στο σύστοιχο κωλομέρι μου με το άλλο και χαμηλώνει λυγίζοντας τα πόδια...
Μου το βυθίζει, σιγά σιγά, μέχρι την αρχιδοσακούλα και βάζοντας και το άλλο της χέρι στο σύστοιχο κωλομέρι μου, σχολιάζει, αρχίζοντας να μπαινοβγαίνει ήπια: "Πω πω, μωρό μου... Ολο, μονοκοπανιά το πήρες!! Πολύ χώνα είσαι, ε?..."
"Αχ...", αφήνω σιγανό επιφώνημα ηδονής κι ενόχλησης μαζί - τσούζει η κωλοτρυπίδα μου απ το stretching και την τριβή...
"Ε?", επιμένει στην ερώτησή της.
"Ναι", της απαντώ, "αλλά πρέπει να το συνηθίσω... Αχ, σιγά..."
Το ήπιο γαμήσι συνεχίζεται με τη Ράνια να γονατίζει -χωρίς να βγει από μέσα μου- και μένα να συγκεντρώνομαι, καταφέρνοντας να χαλαρώσω τον σφιγκτήρα μου...
Ράνια: Ετσι... Ετσι μπράβο μωράκι μου...
Guino: Τον πήρα καλά?
Ρ: Πολύ καλά μωρό μου... Αχ... Μμμ...
G: Πω πω, τι ψωλάρα είναι αυτή που τρώω...
Ρ: Μμμ...
G: Γάμα την κωλάρα μου...
Ρ: Στη γαμάω μωρό μου... Αχ...
"Ελα να καθίσεις, μωρό μου, λίγο από πάνω μου να σε δω πώς γαμιέσαι...", την ακούω να μου ζητάει καθώς, την ίδια στιγμή, τραβιέται αργά από μέσα μου.
Με το που γυρίζω τη βλέπω, καθισμένη στις γάμπες της, να σκύβει για ν ανοίξει το συρτάρι του κομοδίνου και να βγάλει από μέσα ένα πακέτο μαντιλάκια.

Guino

  • Τιμημένος
  • Σύνολο Στοιχείων: 0
  • Σύνολο Σχολίων: 212
Σχόλιο #2 - Καταχωρήθηκε Ιανουάριος 14, 2018, 11:35:17 μμ
Στο ημίφως η καπότα τής ορθωμένης πούτσας της μου φαίνεται καθαρή - βέβαια δεν παίρνω και όρκο...
Χρησιμοποιώντας ένα απ τα μαντιλάκια τη βγάζει και στη συνέχεια ανοίγει και φοράει μια καινούργια.
"Δεν είχαμε τίποτα, έτσι?", τη ρωτάω.
"Τί εννοείς?", με ρωτάει με τη σειρά της.
"Δεν λερώθηκε η καπότα...", της απαντάω.
"Λερώθηκε...", με απογοητεύει...
"Σοβαρά?", απορώ, μιας και μου είχε φανεί καθαρή...
"Ε, τί να κάνουμε, έτσι είναι", εξηγεί, "το έντερο δεν μπορεί να είναι πάντα καθαρό, στο 100%"
Και μ αυτά ξαπλώνει ανάσκελα κρατώντας το φουσκωμένο γεννητικό της όργανο με το ένα χέρι. Με το που γονατίζω, δεξιά κι αριστερά της λεκάνης της και το πιάνω ("Πω πω μια στύση που έχεις!!") για να τ οδηγήσω μέσα μου, εκείνη κάμπτει ελαφρώς τα γόνατά της. Οταν καταφέρνω να το πάρω ("Φάτο στην κωλάρα σου..."), ορθώνω τον κορμό μου κι αρχίζω να τρίβομαι μπρος-πίσω. Εκείνη αφού μ επαινεί ("Ετσι μπράβο...") πιάνει τα κάγκελα του κρεβατιού, πίσω και πάνω απ το κεφάλι της, και με κυττάζει με πράο βλέμμα καθώς προσπαθώ - και λέω "προσπαθώ", γιατί ακόμα δεν το νιώθω καλά μέσα μου...
Για να το νιώσω και να το πάρω καλύτερα γέρνω προς τα πίσω και συνεχίζω να γαμιέμαι στηριζόμενος, με τα χέρια, στα γόνατά της, με κείνη να εξακολουθεί να μ επαινεί ("Μπράβο... μπράβο... μπράβο..."). Οταν πιάνει το γαριδάκι μου, για να το τρίψει, της λέω: "Είδες τι μικρό που είναι?". Και κείνη μου απαντά: "Ετσι πρέπει".
Συνεχίζω να τρίβομαι μπρος-πίσω και ν ανεβοκατεβαίνω -χωρίς όμως να νιώθω ικανοποιητικά την ψωλή μέσα μου- όταν την ακούω να με παροτρύνει: "Ετσι αγόρι μου, παρ' το όλο στην κωλάρα σου!! Γι αυτό δεν ήρθες?"
Η απάντησή μου είναι καταφατική...
Οταν της ζητάω να με γαμήσει κι εκείνη, μου λέει να σηκωθώ και να ξανακαρφωθώ κάνοντας βαθύ κάθισμα. Με το που το κάνω αρχίζει να κουνάει τη λεκάνη της κουνελίσια -δηλαδή γρήγορα και με μικρό εύρος-, κρατώντας τα κάγκελα πίσω και πάνω απ το κεφάλι της. Ομως ακόμα δεν νιώθω κάποιου είδους παλινδρόμηση στο κωλάντερό μου, οπότε της ζητάω ν αλλάξουμε στάση.
Ράνια: Πώς θέλεις?
Guino: Ετσι, να ξαπλώσω ανάσκελα και να με γαμήσεις ιεραποστολικά.
Ράνια: Ελα μωράκι μου...
Πράγματι ξαπλώνω ανάσκελα, σηκώνοντας κι ανοίγοντας τα πόδια. Εκείνη αφού τα πιάνει απ τους αστραγάλους τα σπρώχνει προς τα πίσω και χώνει το στιβαρό της πέος στον πρωκτοσωλήνα μου. Ακολουθεί κουνελίσιο γαμήσι έχοντας τα χέρια της στους μηρούς μου...
"Ετσι, πάρτονα στην κωλάρα σου...", μου λέει καθώς σχεδόν μ έχει διπλώσει - μετακινώντας τα κράτηματά της στις γάμπες μου και στη συνέχεια στους αστραγάλους μου, με μένα να την παροτρύνω ("Αχ, ναι...") με λαχτάρα...
Λίγο αργότερα κι ενώ συνεχίζει να με πηδάει ζωηρά -με τους χαρακτηριστικούς ήχους απ τις επαφές του κάτω μέρους της κοιλιάς της στα κωλομέρια μου ν ακούγονται ολούθε- την ακούω να με παρατηρεί - ξανά: "Πώς να κουνηθώ αν μου κρατάς τη μέση?"
"Αχ, σωστό..."
"Πω πω, τι γυμνασμένη που είσαι...", διαπιστώνω χαιδεύοντας την κοιλιά της, ύστερα από ένα-δυο λεπτά.
Τότε εκείνη αφήνει τους αστραγάλους μου και μου λέει ψιλοεκνευρισμένη: "Κάτσε αγόρι μου γιατί γυμνάζω, αυτή τη στιγμή, τα χέρια, την πούτσα, την πλάτη...
Το πήδημά μου συνεχίζεται χωρίς να με κρατάει από πουθενά - μόνο λίγο αργότερα θα με πιάσει απ τους μηρούς.
Ράνια: Ετσι, φάτον όλον μωρό μου...
"Αχ, μπράβο...", την παροτρύνω όταν, ύστερα από κανένα λεπτό, με ξαναπιάνει απ τους αστραγάλους επιχειρώντας να με ξαναδιπλώσει.
Πράγματι με πηδάει, έτσι σχεδόν διπλωμένο, για άλλο ένα λεπτό, μέχρι που σταματάει και τραβιέται λέγοντας απηυδισμένη - ή αλλιώς, μπαϊλτισμένη: "Αγάπη μου δεν γίνεται όμως, γιατί έχω κάνει μπράτσα αυτή τη στιγμή..."
"Χαχα, έτσι ε?"
"Συγνώμη αλλά δεν γίνεται", επαναλαμβάνει -πάντα αγανακτισμένη- και συνεχίζει: "Εσύ κάθεσαι κι εγώ κρατάω τα πόδια σου και στη βάζω ταυτόχρονα..."
"Ωραία. Φίλα με και θα χύσω με μαλακία", της δίνω την εναλλακτική λύση.
Ανακουφισμένη που δεν επιμένω να συνεχίσει το πήδημα νιώθει την ανάγκη ν απολογηθεί εξηγώντας: "Απλά δεν γίνεται γιατί, χαχα, εντάξει, καταλαβαίνω πως δεν έχεις τα δικά μου γυμνασμένα πόδια αλλά και γω δεν μπορώ να στα κρατάω όλη την ώρα γυμνάζοντας τα χέρια μου. Κύττα η φλέβα πως πετάχτηκε..."
"Εντάξει, οκ...", την καθησυχάζω.
Για τα υπόλοιπα 3-4 λεπτά γλωσσοφιλιόμαστε -γλύφοντάς μου και τ αυτί, του οποίου κάνει και ικανοποιητικό ear-fucking με την άκρη της γλώσσας της- με μένα ξαπλωμένο ανάσκελα να τρίβω την ψωλίτσα μου και κείνη ξαπλωμένη στο πλευρό της να μου χαιδεύει το στήθος.
"Βρε αγόρι μου, έτσι όπως με φιλάς δεν μπορώ να κλείνω το στόμα μου και μου τρέχουν τα σάλια, χαχα..."
"Εμένα, αυτό, δεν με πειράζει καθόλου, χαχα...
"Ναι αλλά", σκουπίζοντας τα χείλη της, "γίνομαι χάλια εγώ"
Τελικά, θα καταφέρω να ολοκληρώσω, πάνω στην κοιλιά μου, ύστερα από λίγο ("Αχ, έχυσα..."), με τη Ράνια, αφού περιμένει μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να στραγγίξω, να μου δίνει υγρά μαντιλάκια για να σκουπιστώ ("Ελα μωράκι μου...").
Με το που κατεβαίνει απ το κρεβάτι -με τη ψωλή της να είναι παράλληλη με το πάτωμα- τη βλέπω να μαλάσσει τη μέση της.
"Χεχε, πόνεσε η μέση σου?", τη ρωτάω
"Οχι, ο ποπός μου", μου απαντάει καθώς προσπαθεί να βολέψει την καβλωμένη πούτσα της στο μικροσκοπικό κιλοτάκι που ξαναφοράει.
Στην ανάλυσή μου πως ένας εκ πεποιθήσεως γαμιάς δεν θα το έλεγε ποτέ αυτό και πως από κάτι τέτοιες αντιδράσεις φαίνεται πως οι τρανς, όπως και οι γυναίκες με στραπόν, γαμάνε χωρίς να το θέλουν και μόνο για επαγγελματικούς λόγους -μιας και είναι κόντρα στη φύση τους-, μου απαντάει πως ο λόγος που έκανε αυτή την κίνηση ήταν, κυρίως, διότι πιάστηκε εξ αιτίας της αγυμνασιάς της ("Οχι. Είδες που βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα? Εχω ένα μήνα να πάω, αγόρι μου, γυμναστήριο. Είναι φυσικό να έχω σκουριάσει και να πονάω. Συν ότι έχω περπατήσει άπειρα χιλιόμετρα στην Αθήνα").
"Πάντως ωραία ήταν. Είσαι αξιοθαύμαστη", το λήγω με μια φιλοφρόνηση.
"Θα σε περιμένω στο σαλόνι"

"Πώς σου φάνηκε η συνεύρεσή μας?", τη ρωτάω, λίγο αργότερα.
"Αν εσύ πέρασες καλά, πέρασα κι εγώ καλά", μου χαμογελάει απ τον καναπέ όπου βρίσκεται καθισμένη, φορώντας μία ρόμπα και καπνίζοντας.
Κάθομαι κι εγώ σε μια πολυθρόνα παραπέρα - ας όψεται το τσιγάρο...
Της λέω πως θα ήταν καλό να έκανα ασκήσεις stretching, για να βελτιώσω την ευλυγισία μου και μου προτείνει, για καλύτερα, τη yoga.
Στη σπόντα που της πετάω, πως ο ενεργητικός παρτενέρ πρέπει να είναι σε θέση να κουμαντάρει τον παθητικό, στο ερωτικό παιχνίδι, "σηκώνει το γάντι" ρωτώντας με: "Κι ο παθητικός τί κάνει? Κυττάει το ταβάνι να δει άμα έχει καμιά ρωγμή?"
"Ο παθητικός αφήνεται...", της απαντώ.
"Δεν είναι παθητικός αυτός που λες. Απραγος είναι, αγόρι μου"
Επίσης μου αποκαλύπτει πως τα μπράτσα της δεν τα γυμνάζει ποτέ -για να μην ανοίξουν οι πλάτες της-, συμπληρώνοντας πως παρόλα αυτά, σε μένα τα γύμνασε...
Συζητάμε για κανένα τέταρτο έτσι.

"Apropos", την ακούω να λέει καθώς περιμένει μαζί μου να έρθει το ασανσέρ και στρέφω το κεφάλι προς το μέρος της, "σήμερα είναι η γιορτή μου. Ούτε ένα χρόνια πολλά δεν μου είπες".
"Γιατί, πώς σε λένε?"
"Το Ράνια βγαίνει από το Ουρανία".

Μ ενόχλησε το τρίλεπτο στήσιμο.
Μ ενόχλησε που κάπνιζε - ενώ ήξερε...
Μ ενόχλησε που παρεξηγιόταν εύκολα, όπως κι ότι μ επέπληττε συχνά.
Μ ενόχλησε που δεν έδωσε πάνω απ το 90%...

Την ενόχλησαν κάποια απ τα θέματα που έφερνα προς συζήτηση.
Την ενόχλησε που της είπα για τις τρέσες.
Την ενόχλησε που τη θεώρησα κρος  (α, ναι, αυτό δεν το ανέφερα...)
Την ενόχλησε που δεν ήξερα να γαμηθώ - και την κούραζα.

Guino

  • Τιμημένος
  • Σύνολο Στοιχείων: 0
  • Σύνολο Σχολίων: 212
Σχόλιο #3 - Καταχωρήθηκε Ιανουάριος 06, 2018, 08:22:57 μμ
Με τη Ράνια απ τα ουράνια...

Με υποδέχεται με φωνή γυναικεία, κοκκινάδι στα χείλη, κομψό ντύσιμο.
Περνάμε στο σαλόνι όπου μου προσφέρει ένα ποτήρι κρασί - ροζέ.
Εκεί θα καθίσουμε κοντά μία ώρα συζητώντας διάφορα.
Ρωτάει αν μπορεί να καπνίσει κι ευγενικά της λέω να μην το κάνει, εξηγώντας πως ο καπνός του τσιγάρου μ ενοχλεί.
Δύο χρόνια είναι στον χώρο κι έχει επιλέξει να κάνει λίγα ραντεβού για να προσφέρει καλές υπηρεσίες. Να δίνει, όπως χαρακτηριστικά λέει, πάντα πάνω απ το 90%.
Από τον τρόπο που κάποιος μιλάει και ρωτάει στο τηλέφωνο σχηματίζει άποψη κι αποφασίζει αν θα τον δεχτεί ή όχι. Με την εμφάνιση του πελάτη δεν έχει πρόβλημα.
Στο μισάωρο μου χαιδεύει το πόδι... (Guino: Αχ, ωραία...) και στρέφει τη συζήτηση στο ερωτικό: "Απ ότι μου 'πες έχεις εμπειρίες... Σωστά?".
Οταν κάνω να βγάλω το πουκάμισο μου λέει να μη βιάζομαι...
Και για τα χρήματα που έβγαλα να της δώσω, στην αρχή, με το που κάθισα στον καναπέ, το ίδιο μου είπε - εγώ τα έδωσα βέβαια (70 ευρώ).
Της ανοίγομαι: "Μου αρέσει η γυναίκα ή η τρανς, να με φλερτάρει, να με χουφτώσει, να με φιλήσει, να με γλύψει, να με πηδήξει και όλα αυτά να τα κάνει με νοοτροπία επιβήτορα. Ακριβώς όπως ένας άντρας τα κάνει σε μια γυναίκα".
"Οπως ένας άντρας παλιάς κοπής, τα κάνει", με διορθώνει, "όχι οποιοσδήποτε άντρας".
Τελικά γδύνομαι μένοντας με τα εσώρουχα - αδιόρθωτος...
Καθώς συζητάμε της παίρνω το χέρι για να της γλύψω αισθησιακά τα δάχτυλα...
Αφήνει να της χαιδέψω και τα μαλλιά - είναι απαλά στην αφή.
Της λέω πως έχει εμφάνιση και συμπεριφορά κυριαρχική...
"Αυτό, που ευνουχίζεστε όλοι οι άντρες μόνο που σας κυττάω... Δεν μπορώ να το καταλάβω!!", μου αποκαλύπτει τον καημό της χαμογελώντας και λίγο αργότερα μου ανακοινώνει: "Σ αγαπώ, σ εκτιμώ αλλά θα τ ανάψω!!"
Υστερα από ένα τσιγάρο κουβέντα, μου προτείνει: "Πάμε προς τα μέσα?"

Στο δωμάτιο βγάζω και τα εσώρουχα μένοντας γυμνός.
"Πολυ μηχανικά βγάζεις τα ρούχα σου!!", μ επιπλήττει ήρεμα.
"Αχ, θέλεις να τα φορέσω πάλι? Σόρρυ...", αντιδρώ αυθόρμητα.
"Εβγαλες το πουκάμισο", αρχίζει ν απαριθμεί, "δεν είπα τίποτα. Εβγαλες μετά τα παπούτσια, δεν είπα τίποτα. Εβγαλες το παντελόνι..."
"Εχω συνηθίσει αλλιώς...", τη διακόπτω για να της πω μια αλήθεια και συμπληρώνω με νόημα ανεβαίνοντας στο κρεβάτι: "Την επόμενη, όμως, φορά θα ξέρω!!".
Εχοντας μείνει με το σέξι κιλοτάκι και το στηθόδεσμό της - ένα στηθόδεσμο που δεν έχει κάποια πρακτική σημασία, μιας και δεν υπάρχει στήθος να καλύψει, έχει όμως αισθητική και κυρίως συμβολική σημασία, εκφράζοντας την ελευθερία και την αλήθεια για κείνη.
Εχοντας μείνει, λοιπόν, με τα εσώρουχά της, ανεβαίνει και κείνη πάνω στο κρεβάτι για να καθίσει στις γάμπες της, ανάμεσα στα πόδια μου, και -αφού πρώτα μου ξεκαθαρίσει πως πίπα δέχεται και κάνει μόνο με καπότα- να ξεκινήσει να μου μαλάσσει και να μου ζουπάει τ αρχίδια - κάτι για να πιάσει, εντωμεταξύ, δεν υπάρχει, γιατί αυτά έχουν εξαφανιστεί μέσα στην κοιλιά μου (θα ξανακατέβουν αργότερα... ).
Να μου μαλάσσει και να μου ζουπάει, λοιπόν, τ αρχίδια, μ ένα στιλ ball torture, ενώ όταν διαπιστώνει πως εγώ δυσφορώ λόγω του πόνου που μου προκαλούν οι προσπάθειές της με αποτέλεσμα να μην το πολυαπολαμβάνω, σταματάει, γέρνει πάνω μου και προχωράει σε μία παρωδία ενός αργού, σύντομου ιεραποστολικού γαμησιού -κατά τη διάρκεια του οποίου κουνάει πολύ όμορφα τη λεκάνη της-, γλωσσοφιλώντας με...
Στη συνέχεια σηκώνεται στα γόνατά της και τεντώνεται προς το κομοδίνο για να πιάσει μια καπότα. Αφού την πιάνει και, βγάζοντας πρώτα το κιλοτάκι της, την ξετυλίγει κατά μήκος της μισοκαβλωμένης ψωλής της, παραμερίζει το πόδι μου και περπατώντας στα γόνατα φτάνει στο ύψος του κεφαλιού μου για να το πιάσει και να το στρέψει προς το μέρος της. Ακολουθεί γαμήσι της face-hole μου, με γρήγορες μπρος-πίσω κινήσεις, έχοντας το χέρι της στο σβέρκο μου να πιέζει για ακόμα μεγαλύτερη επαφή, ενώ κάποια στιγμή σταματάει και τραβιέται, για ν αντικαταστήσει την ψωλή με τα δάχτυλά της, τα οποία παλινδρομεί αργά και βαθιά μέσα στη στοματική μου κοιλότητα -πότε ένα, πότε δύο, πότε τρία ή τέσσερα μαζί- χαιδεύοντάς μου και τη γλώσσα...
Θα συνεχίσει για λίγο ακόμα να μου γαμάει το στόμα -με την ψωλή της αυτή τη φορά- μέχρι που θα τραβηχτεί κι αφού πρώτα σκύψει για να με ξαναγλωσσοφιλήσει -εγώ θα της το ζητήσω αυτό- θα μου πει να γυρίσω στα 4.
Η 16-17 πόντων ψωλή της έχει φουσκώσει και καμπυλώσει για τα καλά...
Στην πρώτη προσπάθεια να μου τη χώσει -στηριζόμενη με δυο της χέρια στα κωλομέρια μου, πότε γονατίζοντας στο ένα πόδι και πατώντας στο άλλο και πότε όρθια με τα γόνατα λυγισμένα, δίνοντάς μου συνεχώς την οδηγία να έχω τον κώλο μου χαμηλά- με πονάει, με αποτέλεσμα να της ζητήσω να τραβηχτεί.
Στη δεύτερη προσπάθεια και πάντα κάτω από τις οδηγίες της ("Χαλάρωσε... Χαλάρωσε... Χαλάρωσε..."), χτυπώντας μου απαλά το κωλομέρι με το χέρι, τα καταφέρνει ("Ετσι, το πήρες στην κωλάρα σου μωρό μου!! Tο πήρες... Το πήρες για τα καλά..."), οπότε ξαπλώνοντας σχεδόν στην πλάτη μου -στηριζόμενη με τα χέρια της, τα οποία έχει δεξιά και αριστερά του σώματός μου, στο κρεβάτι- αρχίζει να παλινδρομεί γρήγορα σαν κουνέλι... Στο τέλος μού κάνει και μία πατητή -σπρώχνοντας τον πούτσο της βαθιά μέσα στο κωλάντερό μου- με μένα ν αφήνω βογγητό πόνου και ηδονής μαζί...
"Ελα να σε δω τώρα κι ανάσκελα με τα πόδια ανοιχτά...", μου ζητάει καθώς τραβιέται.
Βάζοντάς μου ένα μαξιλάρι κάτω απ τη λεκάνη μού την ξαναχώνει κι αρχίζει να με γαμάει απ την αρχή γρήγορα, κρατώντας με απ τις περιοχές πίσω απ τα γόνατα, με τους χαρακτηριστικούς ήχους απ τις επαφές ν ακούγονται ολούθε, ενώ την ίδια στιγμή με προτρέπει: "Παιξ το πουλάκι σου..."
Guino: Αχ, ναι, πήδα με έτσι...
Στη συνέχεια, με μία κίνηση, φέρνει τα γόνατά μου στο ύψος των αυτιών μου και ακινητοποιώντας τα εκεί, με πηδάει, πάντα σαν κουνέλι, έτσι, σχεδόν διπλωμένο, ψιθυρίζοντάς μου "γλυκόλογα" αλλά κάνοντάς μου και παρατηρήσεις: "Ετσι μωρή γαμιώλα, έτσι!!", "Ναι, αλλά αν μου κρατάς τη μέση δεν μπορώ να κουνιέμαι...".
Το ημισφαιρικό κωλαράκι της το νιώθω πηγαινοέρχεται με ταχύτητα μπρος-πίσω...
"Ελα κι από πάνω μου...", λέει καθώς κάνει λίγο πίσω, με την ογκωμένη πούτσα της να ταλαντεύεται, έτσι όπως βγαίνει απ το κωλάντερό μου...
Ξαπλώνει ανάσκελα και πιάνοντάς την, με το ένα χέρι, την κρατάει όρθια - πάνω σ αυτή την ψωλή θα καρφώθώ, με προσοχή, κάνοντας βαθύ κάθισμα...
"Ααα...", βογγάω καθώς τη νιώθω να βυθίζεται μέσα μου...
"Ετσι μπράβο...", μου δίνει θάρρος κι αρχίζει να κουνάει με ταχύτητα πάνω-κάτω τη λεκάνη της, με τους χαρακτηριστικούς ήχους να ξανακάνουν την εμφάνισή τους...
Ο πούτσος της μου θυμίζει έμβολο μηχανής που παλινδρομεί εντός κυλίνδρου - του δικού μου κυλίνδρου...
"Ελα, ανεβοκατέβα κι εσύ...", μου ζητάει κάποια στιγμή με μένα να δυσκολεύομαι ν ανταποκριθώ...
 "Τί φοβάσαι, μη το πάρεις όλο μέσα?", απορεί κι εγώ γέρνοντας πίσω -στηριζόμενος με τα χέρια στο κρεβάτι- αρχίζω ν ανεβοκατεβαίνω όπως μου ζήτησε...
"Ετσι μπράβο", επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία μου να γείρω πίσω, "γαμήσου πάνω του..."
Γαμιέμαι, βογγώντας, με όσο πιο ευρείες κινήσεις μπορώ, με κείνη να πιάνει για να τρίψει το ξεκάβλωτο πουλάκι μου...
Guino: Βλέπεις τι μικρό που είναι?
Ράνια: Ετσι πρέπει...
Ετσι όπως είμαστε, με τα σώματά μας να σχηματίζουν αμβλεία γωνία, θα ξαναρχίσει να παλινδρομεί το καβλί της στο κωλάντερό μου με μένα να εκδηλώνομαι: "Ναιαιαι, ωραία νιώθω την ψωλάρα σου στην κωλάρα μου..."
Προσπάθεια να το κάνουμε έχοντας, εγώ, γονατίσει δεν καθίσταται εφικτή κι όταν την ακούω να μου ζητάει να προσέξω μην της προξενήσω κανένα κάταγμα πέους τής προτείνω να συνεχίσουμε με πισωκολλητό: "Να με πάρεις καλύτερα στα 4?"
Ράνια: Ελα...
Με τη σφριγηλή πούτσα της να διατηρεί την καλμπυλότητά της με καβαλάει (έχοντας τα γόνατα λυγισμένα και στηριζόμενη με τα χέρια στα καπούλια μου) κι αφού μου την χώνει με προσοχή (Guino: Αχ, ωραία τον πήρα... Ράνια: Ετσι, φάτον μες στην κωλάρα σου...) αρχίζει να με γαμάει κουνελίσια, δίνοντάς μου και τις γνωστές της οδηγίες ("Λίγο πιο κάτω...", "Αγόρι μου, λίγο πιο κάτω... Ρε αγόρι μου λίγο σου είπα, εσύ είσαι ή του ύψους ή του βάθους!! Χαχαχα") ενώ μου ρίχνει και κάνα-δυο-τρία κωλοχάστουκα...
Guino: Αχ, ωραία με γαμάς, επιβητόρικα...
Ράνια: Τί?
Guino: Ωραία με γαμάς, λέω, σαν επιβήτορας...
Ράνια: Μμμ...
Με πηδάει έτσι γι άλλα δυο-τρία λεπτά, γονατιστή, κρατώντας με απ τα καπούλια αλλά και χωρίς να με κρατάει από πουθενά -έχοντας τα χέρια της μετέωρα-, κάνοντάς μου και πατητές, με μένα πότε να κολλάω μάγουλο και στήθος στο σεντόνι και πότε να σηκώνομαι στα 4, μέχρι που ξαφνικά σταματάει για να μου ζητήσει να την ξαναπιπώσω: "Ελα σαν καλό παιδάκι που είσαι να το πάρεις στο στόμα όλο".
Με το που γυρίζω και κάνω να σκύψω προς την, σαν μπανάνα, ψωλή της με απωθεί τείνοντας το χέρι προς το μέρος μου κι αμέσως παίρνοντας χαρτομάντιλα απ το κομοδίνο, με προσοχή, βγάζει την καπότα λέγοντάς μου: "Δεν θέλεις να το βάλεις στο στόμα σου. Σε διαβεβαιώ!!"
Μέσα στο μισοσκόταδο δεν διακρίνω καλά αλλά αντιλαμβάνομαι τι εννοεί. Παρόλα αυτά δεν θέλω να το πιστέψω: "Καθαρό είναι, έτσι?"
"Εντερο είναι", απαντάει, με την προσοχή της στραμένη χαμηλά στην κοιλιά της, "ε, δεν μπορεί να είναι 100% καθαρό..."
"Ελα, πάρτον στο στόμα σου", με καλεί μετά από λίγο -καθώς ξαπλώνει ανάσκελα και αφού του έχει φορέσει καινούργια καπότα- κι εγώ πηγαίνω.
Την πιπώνω όσο πιο βαθιά μπορώ -μέχρι πνιξήματος- με κείνη να προχωράει και σε mouth-fuck, έχοντας εγκλωβίσει το κεφάλι μου ανάμεσα στους βουβώνες της, με τους οποίους πιέζει προς τα πάνω και τις παλάμες της, με τις οποίες πιέζει προς τα κάτω, ενώ δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει και το πόδι της -τη  γάμπα της συγκεκριμένα- για να πιέσει περισσότερο...
Ράνια: Ολο στο στόμα!! Οχι μόνο το πουτσοκέφαλο.
Η πίπα συνεχίζεται για μερικά λεπτά ακόμα με μένα να εξακολουθώ τις βαθιές καταπώσεις τής σε πλήρη στύση ψωλής της και τους γλωττισμούς -τόσο εξωτερικούς όσο και εσωτερικούς- χωρίς να παραλείπω να της την τρίβω κιόλας. Κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου τριψίματος είναι που μου λέει: "Ναι, άμα το κάνεις έτσι θα χύσει". Με μένα ν απαντώ: "Σωστά..." Και κείνη  να συνεχίζει ρωτώντας με τρόπο - φανερώνοντας όμως και τη μύχια επιθυμία της: "Το δικό σου δεν θα χύσει?"
Λίγο αργότερα που της την γλύφω αναγνωρίζοντας -όπως την παρατηρώ, κάθυγρη, από πολύ κοντά- πως έχει δυνατή ψωλή ("Αχ, φοβερή ψωλή!!) την ακούω να μου λέει: "Μωράκι μου, αν όμως γλύφεις μόνο εμένα εγώ θα χύσω και συ τίποτα..."
Είναι φανερό πως έχει βαρεθεί...
"Να με φιλήσεις και θα χύσω με μαλακία", της προτείνω τότε.
"Είσαι σίγουρος?", αμφιβάλλει.
"Ναι, είμαι σίγουρος", επιμένω.
Πράγματι, ύστερα από δυο-τρία λεπτά, θα ολοκληρώσω στην κοιλιά μου, ξαπλωμένος ανάσκελα, νιώθοντας τη μαλακή της γλώσσα να εξερευνά τη στοματική μου κοιλότητα - όπως και η δική μου τη δική της αλλά και ρουφώντας ο ένας τήν του άλλου. Θα ολοκληρώσω, δηλαδή, κατά τη διάρκεια ενός ερωτικού φιλιού διαρκείας - ίσως όχι και τόσο άρτιου τεχνικά...
Ράνια: Οταν φιλάμε, δεν περιμένουμε με το στόμα ανοιχτό και τη γλώσσα έξω...
Guino (συμφωνώ, κουνώντας ελαφρώς το κεφάλι): Μμμ. 
Ράνια: Εμ, δεν γίνεται... Πού να τη χώσω τη δικιά μου αφού η δικιά σου είναι εκεί έξω και περιμένει?...

Στην ερώτησή μου τί πρακτική ακολουθεί για να παραμένει καθαρή μου απαντά: "Υπόθετα γλυκερίνης".

Οταν, φεύγοντας, της λέω πως θα ξανάρθω γιατί μου άρεσε, μου λέει: "Είμαι από τους ανθρώπους που ακούνε με τα μάτια. Αμα σε ξαναδώ θα το πιστέψω".

Δεν κλείνει την εξώπορτα, περιμένοντας πρώτα να μπω στο ασανσέρ κι όταν της λέω πως δεν υπάρχει λόγος, δεν με ακούει, προτιμώντας ν ακολουθήσει εκείνο που υπαγορεύει το Savoir vivre: "Για μερικά δευτερόλεπτα είναι αγένεια"

Συνοψίζοντας...
Φιλόξενη και πολύ άνετη με τον χρόνο, δείχνει ότι είναι διατεθημένη να "παίξει μπάλα" κι εκτός κρεβατοκάμαρας...
Με τα πλούσια προσόντα της και κυρίως την επαρκή της στύση, θα ικανοποιήσει τον παθητικό ή τον ενεργοπαθητικό πελάτη.
Στα θετικά και τα ικανοποιητικά προκαταρκτικά, το ότι δεν δυσανασχέτησε στις αλλαγές των ερωτικών στάσεων -τις οποίες, μάλιστα, μόνη της πρότεινε-, η ανάληψη πρωτοβουλιών αλλά και η κατανόηση στο "ατύχημα"...
Πάντως είναι γεγονός πως η απόδοση της πόρνης και άρα η επιτυχία ή η αποτυχία της συνεύρεσης, εξαρτάται κι από την απόδοση του πελάτη.