Εικόνα

«
 
»
Νικολέττα(CD) Νικόλ(CD) Ντόρα(ΤS)
Νικόλ(CD)

Πληροφορίες Καταχωρητή

Πληροφορίες Στοιχείου

PIATSAS

  • Global Moderator
  • Σύνολο Στοιχείων: 280
  • Σύνολο Σχολίων: 16
Θεάσεις17346
Αξιολόγηση 3.57 (7 αξιολογήσεις) (Σταθμισμένος μέσος όρος: 3.52)
Κριτικές2

Exif Metadata

Δεν βρέθηκαν δεδομένα Exif
Κριτικές Κατάταξη σχολίων ανα ημερομηνία - Αυξουσα Φθίνουσα

Guino

  • Τιμημένος
  • Σύνολο Στοιχείων: 0
  • Σύνολο Σχολίων: 212
Σχόλιο #1 - Καταχωρήθηκε Ιούνιος 11, 2018, 07:28:52 μμ
Professional misconduct

Έχει, ομολογουμένως, εντυπωσιακό παρουσιαστικό –ψηλό ανάστημα, πάνω στις κατακόκκινες γυαλιστερές γόβες στιλέτο, αθλητικό λεπτό κορμί, καλοσχηματισμένα αρρενωπά καμπυλωτά κωλομέρια–, όπως κι ένα αξιοπρόσεκτο παπάρι.
Ξαπλώνει παίρνοντας τη στάση του Αδάμ, απ' τον γνωστό πίνακα του Μιχαήλ Αγγέλου, με τη διαφορά πως το χέρι της, αντί ν' απλώνεται μπροστά, βρίσκεται πίσω απ' το κεφάλι της να τακτοποιεί τα μακριά μαλλιά της.
«Ψωλάρα!...», ψιθυρίζω καθώς, πεσμένος στα τέσσερα, πλάι της, πιάνω τον σε ηρεμία σκουρόχρωμο, απερίτμητο ανδρισμό της.
Στη συνέχεια μετακινούμαι ανάμεσα στα σκέλη της κι αφού της κατεβάζω την πόσθη, πετάω έξω τη γλώσσα μου για να κεντρίσω-γλύψω, με την άκρη της, για λίγο, τον χαλινό και την ουρήθρα.
Ακολουθεί κατάποση, μετά ήπιου ρουφήγματος κι εσωτερικών γλωττισμών, της βαλάνου και του κυρίως σώματος, μέχρι τα χείλη μου ν΄ακουμπήσουν τη γλομπέ αρχιδοσακούλα.
Συνεχίζω στο αυτό στιλ –τρίβοντάς της την επίσης, όπως και γλύφοντας-απαλορουφώντας της τ' αρχίδια–, με κείνη, κυρίως, να παρακολουθεί την τσόντα στην απέναντι οθόνη και μισοανοίγοντας, κατά διαστήματα, τις εξωπραγματικές, σε ό,τι αφορά το μέγεθος, χειλάρες της να μου λέει διάφορα – στα οποία, φυσικά, απαντώ:
«Καριόλα, ρούφα τον πούτσο μου!...»
«Μμμ...»
«Κάβλωσε την πούτσα μου μωρή ξεκωλιάρα!...»
«Αχ, τι ψωλάρα είναι αυτή που ρουφάω!...»
«Ρούφα τον πούτσο μου μωρή καριόλα... Ρούφα τον μωρή ξεκωλιάρα και τρίψε το "μουνάκι" σου  να καβλώσει...»
Θέλοντας να την κάνω ν' ασχοληθεί με τις απόκρυφες περιοχές μου, επανέρχομαι, πάντα συνεχίζοντας να την τσιμπουκώνω, κάθετα στο ξαπλωμένο ανάσκελα κορμί της με 'κείνη, καταλαβαίνοντας, ν' απλώνει το χέρι για να τρίψει την ψωλίτσα μου, ρωτώντας ταυτόχρονα:
«Ήρθες ξανά από δω γιατί θες να σου καβλώσω, εγώ, το "μουνάκι";»
«Αχ, ναι!... Κάβλωσέ το μου, σε παρακαλώ. Βλέπεις πόσο μικρό είναι; Καμία σχέση με το δικό σου»
«...»
«Πώς σου φαίνεται το καβλί μου;», επιμένω...
«Έτσι όπως το βλέπω, περισσότερο για κλειτορίδα μού μοιάζει παρά για καβλί», είναι το σχόλιό της.
«Αχ, τι ωραία που το είπες...»
«Γυρίζεις τις πιάτσες και ψάχνεις για ψωλαράδες να σε γαμήσουν, μωρή;», ενδιαφέρεται, με τη σειρά της, να μάθει.
«Για ψωλαρούδες...», τη διορθώνω.
Εν τω μεταξύ, πρέπει να την πιπώνω γύρω στο πεντάλεπτο κι ακόμα να της κάνει κούκου... Της σηκώνεται ελάχιστα κι αμέσως της ξαναπέφτει.
«Κάβλωσε το "μουνάκι" σου;», με ρωτάει τρίβοντας –προφανώς, με τον δείκτη και τον αντίχειρα–, με γρήγορες κινήσεις, το ψωλάκι μου.
Δεν της απαντώ συνεχίζοντας να ρουφάω, με αργό ρυθμό, παλινδρομώντας τα χείλη μου, ξανά και ξανά, κατά μήκος του μαλακού μορίου – απ' το πουτσοκέφαλο μέχρι την αρχιδοσακούλα κι απ' την αρχιδοσακούλα μέχρι το πουτσοκέφαλο...
«Πουτανάρα!... Έτσι, σκύλα, ρούφα την πούτσα μου να την καβλώσεις για να μπει στη "μουνάρα" σου!... Έτσι, να φέρω και δυο ποδοσφαιριστές, να βάλω τον έναν να σου γαμάει το "μουνί" και τον άλλον το στόμα, παλιογαμιόλα!... Έτσι, δυο πούτσες να τρως και να σε χύνουν, ταυτόχρονα, παλιοπαρτουζιάρα!...»
«...»
«Σαν τις πουτανάρες!... Κάβλωσε η "μουνάρα" σου μωρή σκύλα;... Γαμιόλα;...», ξαναρωτάει, εξακολουθώντας το τρίψιμο της ψωλίτσας μου και συνεχίζει δίνοντάς μου εντολή: «Κάβλωσε, μωρή καριόλα, τη "μουνάρα" σου!...»
Η ψωλή της, όμως, εξακολουθεί να παραμένει υποτονική κι έχουν αρχίσει να με ζώνουν τα φίδια... Κάπου εκεί τρώω και το πρώτο δυνατό κωλοχάστουκο («Πλαφ!»), με 'κείνη να θαυμάζει τη σφριγηλότητα και το σχήμα των οπισθίων μου («Τι κωλάρα είναι αυτή!...»).
Εν τω μεταξύ μου ζητάει να σηκώσω το ένα μου πόδι και να το κρατήσω παράλληλο με το κρεβάτι –όπως το έχει ο σκύλος όταν κατουράει– έτσι ώστε να μπορεί, ταυτόχρονα με το τρίψιμο που κάνει στην ψωλίτσα μου να τη φτύνει κιόλας...
Έχοντας συμπληρώσει, σίγουρα, τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο που την πιπώνω και με το εργαλείο της να παραμένει ανενεργό, της λέω – απαντώντας σ' ερώτησή της (Νικόλ: Τι θες να σου κάνω, μωρή?):
«Αχ, θέλω να νιώσω την ψωλάρα σου στην κωλάρα μου!»
Είναι τότε που, με σιγανή φωνή, μου το λέει:
«Θα μου δώσεις κι άλλα λεφτά για να σε γαμήσω;»
Σηκώνομαι στα γόνατα και κυττάζοντάς την, από ψηλά, τη ρωτάω:
«Μέσα στο πενηντάρι, που σου έδωσα, δεν συμπεριλαμβάνεται και να με γαμήσεις;»
Αντί γι' απάντηση μού ζητάει να συνεχίσω την πίπα.
Ακολουθούν συνεχόμενα κωλοχάστουκα, στο ίδιο καπούλι, που σταματάνε όταν, μην μπορώντας ν' αντέξω άλλο τον πόνο, διαμαρτύρομαι («Αχ, σιγά! Πονάει, πολύ»)
Το τσιμπούκι συνεχίζεται, έπειτα από δική της επιθυμία, με 'κείνη στα γόνατα και μένα ξαπλωμένο ανάσκελα, ταυτόχρονα με λεκτικό εξευτελισμό («Μωρή γαμιόλα!... Μωρή, φάε την πούτσα μου!... Παίξε, μωρή, τη "μουνάρα" σου, καριόλα!... Κάβλωσε το μουνάκι σου; Ε;... Αχόρταγη σκύλα!...») και περιστροφικό χάιδεμα των θηλών μου.
Έπειτα από κανένα δίλεπτο και βλέποντας με να χώνω το δάχτυλο στην κωλοτρυπίδα μου, προτείνει δονητή.
Guino: Έχεις κανέναν κανονικό;
Βγαίνει απ' το δωμάτιο για να επιστρέψει μ' ένα dildo jelly δύο κεφαλών.
Γυρίζω στα τέσσερα.
Αφού με λιπαίνει, με γυμνό δάχτυλο, μου το χώνει (Guino: Αχ!...) κι αρχίζει να το κουνάει μέσα-έξω («Έτσι, πάρε την πούτσα μες το "μουνάκι" σου και χύσε...»), κωλοχαστουκίζοντάς με επίσης...
Δεν έχει συμπληρωθεί ένα λεπτό όταν την ακούω να ρωτάει:
«Μπορείς να χύσεις, μωρό μου ή να τ' αφήσουμε;»
«Τι "να τ' αφήσουμε";», τη ρωτάω επαναλαμβάνοντας τα λόγια της.
«Να το αφήσουμε!...», επιμένει με ύφος ανθρώπου που είναι σίγουρος πως έχει προτείνει κάτι πολύ λογικό και συμπληρώνει στο ίδιο στιλ: «Τι "τι να τ' αφήσουμε"; Θέλεις να χύσεις ή δεν θέλεις;»
«Αγάπη μου ένα λεπτό...», ξεκινάω να λέω.
«Έλα αγάπη μου, για πες μου!...», με διακόπτει και συνεχίζει –όπως ξεκίνησε– ειρωνικά: «Έλα, πες μου αγάπη μου, πες μου δικηγόρε μου, τι θέλεις να μάθεις; Για πες μου»
«Θέλω να πω: Δεν θα με γαμήσεις;»
«Όχι, αγάπη μου, δεν θα σε γαμήσω», απαντάει με φυσικότητα και συνεχίζει εξηγώντας: «γιατί δεν καβλώνω. Δεν ξέρεις να γλύφεις...»
Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα σιωπής, ακολουθούμενα από ένα ειρωνικό «Εντάξει;», που απευθύνει σε μένα καθώς κάνει να κατεβεί απ' το κρεβάτι.
«Ένα λεπτό, ένα λεπτό...», αντιδρώ, πάντα με ήρεμο τόνο στη φωνή, και συμπληρώνω: «Τουλάχιστον να χύσω»
«Συγνώμη, να σου πω!...», αντιδρά κι εκείνη αλλά μ' ένταση στη φωνή και με ρωτάει: «Μούδωσες 50 ευρώ και θα μου πρήξεις τον πούτσο;»
«Τι θα σου πρήξω τον πούτσο;... Τι είναι αυτά που λες;»
«Θα μου πρήξεις τον πούτσο για 50 ευρώ;», επαναλαμβάνει, υψώνοντας κι άλλο τον τόνο της φωνής, και συνεχίζει, καθώς βγαίνει απ' το δωμάτιο: «Για ντύσου, σε παρακαλώ, και φύγε!... Μη γίνει χαμός, τώρα, εδώ»
«Οι τιμές σου ποιες είναι;», ζητάω να μου πει.
«Δεν θέλω να ξέρεις», μου κάνει γνωστό, επιστρέφοντας πάραυτα, και προσθέτει: «Πελάτης μου δεν είσαι. Φύγε και να μην ξανάρθεις ποτέ. Τέτοιους πελάτες, εγώ, τους γράφω στον πούτσο μου. Με τα πενηντάευρα, να μου πρήζουν τον πούτσο. Εγώ παίρνω 700 και 1000 ευρώ! Και με τα πενήντα σου, εσύ, θα μου πρήξεις τον πούτσο;»
«Ρε παιδί μου, 50 δεν μου είπες, απ' το τηλέφωνο, ότι παίρνεις;»
«Δεν θέλω να μιλήσω! Ντύσου και φύγε!»
«Δεν είσαι εντάξει, πάντως»
«Δεν με νοιάζει! Είμαι αυτή που είμαι. Να μην ξανάρθεις»
«Για ποιο λόγο εκνευρίστηκες, τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω»
«Γιατί με περνάς για χαζή και χαζή δεν είμαι. Είμαι πανέξυπνη! Είμαι 15 χρόνια στη δουλειά»
«Τι σου έκανα, δηλαδή;»
«Λες μαλακίες κι έχεις πολύ θράσος. Με τα 50 σου ψωροευρώ θέλεις να τα κάνεις όλα»
«Ρε παιδί μου, μόνη σου, δεν μου είπες στο τηλέφωνο ότι χρεώνεις 50 ευρώ; Ας μου έλεγες, από την αρχή, πως με τα 50 δεν είσαι υποχρεωμένη και να με γαμήσεις»
«Σου είπα: Δωσ' μου κι άλλα και μου είπες: Δεν έχω»
«Μου το 'πες μετά»
«Έτσι είναι αυτή η δουλειά! Όταν είσαι καβλωμένος θα στο πω. Έτσι φέρονται τα κορίτσια. Η δουλειά μας είναι αυτή. Άμα σ' αρέσει. Άμα δεν σου αρέσει, πήγαινε σε καμία χαζή, που πεινάει»
«Δηλαδή όλες εκείνες, που έχω πάει πριν από σένα, κι έχουν τιμήσει το πενηντάρικο είναι χαζές;»
«...»
«Κρίμα, γιατί είσαι και καλοφτιαγμένη»
«Δεν είναι κρίμα καθόλου»
«Αυτά πρέπει να τα ξεκαθαρίζεις από την αρχή»
«Δεν θα μου πεις εσύ πως θα κάνω τη δουλειά μου! Μια χαρά πουτάνα είμαι, 15 χρόνια. Έχω βγάλει εκατομμύρια!»
«Ααχ... Τέλος πάντων», κάνω καθώς κάθομαι στην άκρη του κρεβατιού να βάλω τα παπούτσια μου.
«Πες τα, αυτά, σε καμία άλλη», επιμένει.
«Πάντως, αυτές οι άλλες, που συνέχεια τους απευθύνεσαι τόσο απαξιωτικά, καβλώσανε. Μόνο εσύ δεν κάβλωσες»
«Δεν κάβλωσα γιατί ήσουν πολύ απαιτητικός»
«Απαιτητικός εγώ; Ακούς τι λες;»
«Δεν μου αρέσεις κιόλας – σαν πελάτης. Είσαι χάλια!»
«Αυτό, δεν έπρεπε να μου το πεις πριν πάρεις τα χρήματα;»
«Εγώ πάω με κάτι αγόρια ποδοσφαιριστές, θεούς!»
«Γιατί, τότε, μου πήρες τα λεφτά;»
«Γιατί ήρθες στο σπίτι μου, έκλεισα ραντεβού μαζί σου, μου πήρες τσιμπούκι»
«Αυτά κοστίζουν 50 ευρώ;»
«Σου 'βαλα δονητή»
«Βρε, σου λέω για την αρχή – πριν σου πάρω πίπα και μου βάλεις δονητή. Τώρα μόλις, δεν είπες πως, με το που με είδες, δεν σου άρεσα;»
«Και τι να έκανα, να σ' έδιωχνα;»
«Ε, βέβαια. Αφού δεν σου άρεσα. Αλλά εσύ μου πήρες τα λεφτά και τώρα λες τα δικά σου»
«Ποια λεφτά σού πήρα ρε, ποια λεφτά σού πήρα;», ρωτάει κυττάζοντάς με απαξιωτικά.
«Α, για σένα, το πενηντάρικο δεν είναι τίποτα»
«Σκατά είναι το πενηντάρικο!»
«Ξέρεις πόσες ώρες δουλεύω εγώ να να βγάλω αυτό το πενηντάρικο;»
«Δεν μ' ενδιαφέρει! Μην πηγαίνεις σε πουτάνες. Κάτσε σπίτι σου»
«Στο ξαναλέω: Δεν είσαι εντάξει», της επαναλαμβάνω διαβαίνοντας την εξώπορτα.
«Στον πούτσο μου σε γράφω!... Στον πούτσο μου σε γράφω!...», την ακούω από πίσω μου.
«Εντάξει...», γυρίζω προς το μέρος της και βγάζοντας το κινητό μου την ενημερώνω: «Εγώ θα πάρω τώρα ένα τηλέφωνο την αστυνομία και θα δεις»
«Πάρε τηλέφωνο την αστυνομία», με παροτρύνει και συνεχίζει – πριν κλείσει την πόρτα: «και κάτω θα σε περιμένουν κάποιοι»
Ακολουθεί υποτιθέμενη συνομιλία με την άμεση δράση (πριν μπω στο ασανσέρ – έτσι ώστε ν' ακούει κι εκείνη πίσω απ' την πόρτα  s14116.gif).

Δεν το κρύβω πως, αργότερα, αναρωτήθηκα μήπως θα ήταν καλύτερα, τελικά, να της έδινα άλλο ένα εικοσάρικο, όταν μου ζήτησε έξτρα χρήματα, έτσι ώστε να έσωζα τη συνεύρεση, αλλά αμέσως σκέφτηκα, πρώτον, το είδος της στυτικής της δυσλειτουργίας σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα της (αυτή εάν ήταν να καβλώσει θα είχε καβλώσει. Φαντάζεστε να την πλήρωνα και πάλι να μην της σηκωνόταν; [που ήταν και το πιο πιθανό, δηλαδή] Αυτή δεν το 'χε σε τίποτα ν' αντιδρούσε όπως αντέδρασε έχοντας πάρει και το έξτρα εικοσάρικο) και δεύτερον, το γεγονός πως θα συνέβαλα στη συνέχιση ενός κακού προηγούμενου, υποκύπτοντας και στην εξαπάτησή της, επιπροσθέτως. —

Nektarios Travestopoulos

  • Σύνολο Στοιχείων: 0
  • Σύνολο Σχολίων: 4
Σχόλιο #2 - Καταχωρήθηκε Αύγουστος 12, 2015, 04:27:08 μμ
Το ραντεβού κλειστηκε τηλεφωνικά και συναντηθηκαμε στο υπερπολυτελές διαμέρισμα της στον Kαλλιθεα! Η Νικόλ είναι ένα καστανό τρανς γύρω στα 40 με λεπτο σωματοτυπο χωρίς στήθος και με πλούσια προσόντα! Κουβεντιαδαμε για καποια ωρα κι αφου αποχωριστήκαμε τον ρουχισμό μας επιδωθηκε σε έναν πολύ καλο πεοθηλασμό με προφυλακτικό! Με ρώτησε αν θελω να κανουμε 69 για να γλυφτουμε αλλα το αρνήθηκα ευγενικά κι έτσι προχωρησαμε στα τέσσερα οπου και της τον καρφωνα με δυναμη ενω αυτή βογγαγε ηδονικα !!Σε κουβέντα που πιάσαμε μετέπειτα μου εκμυστηρέυτηκε πως της αρέσει κυρίως ο ενεργητικός ρόλος απλά το αναφέρω για όσους κλίνουν σε αυτό τον ρόλο! Μια αρκετά καλή συνευρεση με μια καλη επαγγελματια που δεν ξέρω αν θα επαναλάβω γιατί απευθύνεται σε διαφορετικό κοινό και δεν καλύπτει επαρκώς τα θελω μου!Πάντως για άντρες που αρέσκονται να τους βάζουν ψωλές στον πρωκτό πιστεύω είναι μια αξιοπρεπέστατη λύση γιατί τα προσόντα της παραπάνω απο ικανοποιητικά!